Lucas moest afgelopen vrijdag voor controle terug naar het ziekenhuis in Maastricht. Omdat we geen bijzonderheden verwachtten, ging mama  zonder papa, maar met oma, Roan en Lucas, alle kinderwagens, luiertassen en handtassen naar Maastricht. Mama mocht papa’s auto lenen om de hele boel in te vervoeren. Eenmaal in het ziekenhuis kwamen er bij mama wat herinneringen boven. Hier had Roan zich nogal onverwacht aangekondigd…

Ruim op tijd kwamen we in het ziekenhuis aan. Gelukkig heeft de poli urologie een heel grote speelhoek, waardoor het wachten voor Lucas geen probleem was. Lucas was al de hele ochtend aan het vertellen dat hij een bah-broek had, maar er kwam maar niets. Totdat we aan de beurt waren! De dokter wilde graag even Lucas z’n litteken zien en wat voelen aan de buik. En toen de broek eenmaal uitging, had Lucas daar een zeer grote verrassing in geproduceerd. Alsjeblieft dokter!

Het litteken ziet er goed uit, de antibiotica mag gestopt worden en de dokter hoeft geen kijkoperatie meer uit te voeren of het echt allemaal wel goed is. Wel moeten papa en mama goed opletten of Lucas weer eens blaasontsteking krijgt en moet er wat extra aandacht worden gegeven aan de zindelijkheidstraining. En hiermee verwachten wij dat aan alle ziekenhuisbezoeken een einde is gekomen.

Eind goed, al goed!

Vanmorgen even heel wat nieuwe foto’s toegevoegd aan ons fotoalbum. Dat was al weer geleden sinds vorig jaar september. Ook Roan zijn eerste lachjes zijn hier te zien. Net als op de foto hiernaast. De ruimte op de webserver begon aardig vol te lopen met alle foto’s en filmpjes, maar we kunnen er weer 1GB aan materiaal bij zetten nu. Klik hier om er direct heen te gaan.

Geen login of wachtwoord vergeten? Laat het even weten!

Lucas begint langzaamaan met de pot mee te eten. Hij houdt van de Hollandse pot zoals spinazie met aardappeltjes en een heerlijk gehaktballetje, maar zijn favoriete eten is toch wel Chinees/Indonesisch. Lucas vraagt dan ook regelmatig om massie met pip (nasi met kip). Leve Conimex!

Zondagmorgen, in alle vroegte, hadden we afgesproken bij Joost, Femke & Marit! Voor het eerst echt met zijn viertjes op pad! Lucas heeft lekker kunnen spelen met Marit en alle nieuwe interessante speelgoedjes van haar. Roan werd natuurlijk door iedereen geknuffeld, ook door Marit! Na de lekkere lunch gingen we weer richting huis voor de nodige slaapjes van iedereen. Het was een leuke ochtend!

Vorige week heeft Roan zijn eerste prikjes gehad. Echt leuk vond hij het niet, maar hij heeft zich als een echte bikkel gedragen! Thuis was hij wel wat uit zijn doen. Maar ondanks de prikjes heeft Roan die dag voor het eerst gelachen!! Een mijlpaal in zijn kleine leventje. Papa en mama zaten al een paar weken te wachten op dit wonder, want Roan was al bijna 9 weken oud. ’s Avonds kwamen Hester en Karin op bezoek en die heeft hij ook een paar spaarzame lachjes toegeworpen. Nog geen 3 maanden oud en nu al een charmeur!

Roan heeft niet alleen zijn eerste prikjes gehad en voor het eerst gelachen, maar Roan heeft de nacht na de prikjes ook voor het eerst een hele nacht doorgeslapen! Om half 10 ’s avonds kreeg hij zijn laatste voeding en pas rond 6 uur werd ons mannetje weer wakker. Papa en mama wisten niet wat hun overkwam! De laatste week heeft Roan zelfs al meer nachtjes doorgeslapen, heerlijk! Nu hoeven papa en mama straks alleen nog maar voor Lucas hun bed uit. Alhoewel ook Lucas voor zijn doen de laatste tijd goed slaapt.

Op naar de volgende mijlpaal, Roan!