Na het werk probeert papa altijd nog even te gaan fietsen met Roan of Lucas, mits het weer dit toelaat en mits de jongentjes niet te moe zijn. De laatste weken is het er door het mindere weer niet echt van gekomen. Tot vandaag. Vandaag wilden ze allebei mee (Roan kan nog geen ‘nee’ zeggen) en was het ook nog mooi weer! Zelfs mama had nog even tijd om een foto te maken 🙂

Vanaf nu heeft papa echt ouderschapsverlof 1x in de 2 weken op vrijdag. Voorheen was het meer thuiswerken, maar dat hoeft nu gelukkig niet meer. Gisteren was eigenlijk de eerste echte papadag. Roan sliep nog bij oma, dus papa en Lucas waren ’s morgens even alleen. Samen in bad geweest, de was gedaan en gevouwen, en daarna de weekendboodschappen in huis gehaald met de hulp van Lucas. Na al dit huis-houd-geweld, even met de auto naar de nieuwe speeltuin in Sterksel. Lucas heeft daar lekker gespeeld en is heel vaak van de hele hoge glijbaan geweest. Daarna lekker een middagdutje gedaan.

Ondertussen kwam buurvrouw (Mar)Ina nog even langs (en natuurlijk koffie gedronken 🙂 ) en die vertelde dat Sjors moest voetballen ’s middags. Dus papa vond het wel een goed idee om daar even te gaan kijken met Lucas & Roan. Eerst Roan opgehaald na Lucas’ slaapje en met enige vertraging, en tussen de buien door naar het voetbalveld gelopen. Daar waren we net op tijd voor de afsluiting… of eigenlijk net te laat dus… Sjors kwamen we pas tegen toen we weer naar huis liepen.

Eenmaal thuis de ballentent opgezet die Lucas van Marit gekregen heeft, en nog even lekker met de ballen gespeeld. Daarna hebben de heren allebei hun potje en toetje opgegeten, en stond het eten klaar toen mama thuis kwam… (zoals papa ook gewend is als hij thuiskomt na het werken 🙂 )

En bij gebrek aan een leuke foto van gisteren, een foto van deze morgen toen Lucas Roan’s broodexplosie aan het opzuigen was…

Geschreven door Oma Maria:

Eindelijk was het dan zover. Zaterdag 23 juli kwam Lucas op vakantie bij oma Maria en opa François. Gebracht door mama en oma Carla, broertje Roan was er ook bij. Papa was ziek, dat was even minder leuk. Lucas had er duidelijk zin in. Hij was er helemaal klaar voor.

Aangekomen ging hij al meteen kijken wat er allemaal te “spelen” was zowel binnen als buiten. Gelukkig was het droog weer. Nadat Lucas een middagdutje had gedaan zijn mama en oma Carla en kleine Roan terug naar huis gegaan. Met afscheid nemen had Lucas geen moeite. Op z’n grote “tractrok” nam hij afscheid (niet zwaaiend) om vervolgens naar de speeltuin te gaan met opa François.

Het weer was slecht, zonder meer. De plannen moesten aangepast worden. Fietsen zat er even niet in. Op zondag hebben we een bezoekje gebracht aan opa-opa en aan oma-oma. Beiden waren natuurlijk heel blij om Lucas weer even te zien. Het strand en de zee stond ook op de planning maar zwemmen in het water van de zee, nee dat was Lucas niet van plan. Te koud vond hij het ook. Daarbij kwam nog, dat ook Lucas ziek geweest is.

Op dinsdag was hij helemaal niet fit. In de loop van de ochtend werd hij verdrietig en hangerig. Wilde naar het huisje van mama en papa en van Lucas. Lucas huisje! Oei,wat moeilijk!!!!  Hij werd warm en viel uiteindelijk in slaap op oma’s schoot. Nadat hij zo een tijdje geslapen had, voelde hij zich weer een beetje opgeknapt, zo leek het tenminste. We maakten plannen om eens iets te eten en ineens……….moest Lucas spugen. We schrokken allemaal! Gelukkig was opa ook in de buurt om even te helpen. Lucas lekker even opgefrist en oma ook. Lucas was toch wel van z’n ongemak af. Vroeg weer om drinken en is dan op tijd naar z’n bedje gegaan.

Zo gingen de dagen voorbij. ’s Morgens slapen tot ongeveer 06.45uur totdat het lichtje ging branden. Opstaan en boterhammetje eten, Muisje kijken of Bumba of een ander filmpje en spelen, heel veel spelen en kletsen. De week is omgevlogen. Alle drie hebben we enorm genoten van de logeerpartij.

Het is een wijs mannetje onze lieve Lucas. Donderdagmorgen, staand in z’n bedje zegt hij ineens tegen mij: “Oma, papa gezegd, als Lucas weer thuis is, is papa jarig.” Ik heel verbaasd, nog eens vragend aan Lucas van wat zeg je nu toch allemaal?, zegt Lucas weer opnieuw: “Als Lucas thuis gaat, dan is papa jarig heeft papa gezegd.” Ja,dat klopt zei ik. Die dag heeft Lucas een tekening voor z’n papa gemaakt en zijn we even naar Sluis geweest.

Heimwee heeft hij niet echt gehad, maar z’n gedachten waren toch af en toe even bij z’n mama en papa en broertje Roan. Op zaterdag 30 juli hebben wij hem weer terug gebracht. De reis verliep vlot. Zonder mopperen in z’n autostoeltje en wij zo trots als een pauw dat het allemaal gelukt was. Papa en mama waren heel blij om hun jongentje terug te zien. De week had voor hen heel lang geduurd.

Wij kijken alweer uit naar een volgende keer. De grote groene tractrok (gekregen van buurjongentje Max) blijft geparkeerd staan voor een volgende keer.

Vanaf vandaag is Roan echt een grote  jongen. Hij heeft zijn laatste flesje borstvoeding gedronken. Mama was zelf al een tijdje geleden gestopt met voeden. De laatste keren waren de nachtvoedingen op vakantie in Italie. Maar de vriezer stond nog vol met gekolfde melk. Papa en mama gaven die altijd mee naar Kiekeboe. Maar nu is deze voorraad toch ook echt op. Jaja, nu moet Roan het helemaal zelf op eigen krachten doen. Dat zal hem zeker lukken!!

De afgelopen maanden heeft Roan veel moeite gehad met doorslapen. Lastig voor Roan, maar ook vermoeiend voor papa en mama. Eerst dachten we dat het aan de borstvoeding lag. Die nachtvoedingen waren erg vermoeiend. Dus besloten we Roan ’s avonds een papfles te geven. Maar nee, hij bleef toch ’s nachts wakker worden. Vlak daarna gingen we met de hele familie op vakantie. Gelukkig heeft Roan daar heerlijk geslapen! Wel werd hij soms nog wakker, maar we konden hem snel weer in slaap krijgen.

Terug thuis weer hetzelfde verhaal, hij werd vaak wakker en was meestal moeilijk te troosten. Hier in het dorp hebben een aantal moeders goede ervaringen met een paragnost uit Nederweert. Dus die hebben we gevraagd langs te komen. Het hele huis vol met edelstenen, maar nog sliep Roan niet door.

Daarna hebben we zijn bedje in zijn kamer verplaatst. Geen succes. Ten einde raad de kamers in huis verhuisd. Papa en mama liggen nu op zolder en Roan ligt op de oude kamer van papa en mama. En weer sliep Roan niet door.

Uiteindelijk hebben we Roan in een campingbedje gelegd. Op vakantie sliep hij immers goed, en bij oma en opa sliep hij ook altijd door. En ja hoor! Het lijkt erop dat we het gevonden hebben. Papa en mama hebben al een aantal nachten heerlijk geslapen! Wie had dat ooit gedacht: een campingbedje…