Laatste keer Ohatchee

Wow! Wat een reis!

Vrijdag 24 februari vertrok de hele familie Geernaert naar Ohatchee, Alabama, voor een familiebezoekje aan de familie Lowery. De heenreis ging best redelijk. Mama had alleen na 2 uur de iPad om zeep geholpen (met nog 8 uur te gaan!) en papa was vergeten om de kaart van Amerika op de Tomtom te zetten. Maar ach, vroeger ging het ook zonder, en nu lukte het uiteraard ook zonder veel problemen.

Lucas en Roan waren na een reis van 21 uur al diep in slaap toen we aankwamen, maar de volgende morgen kon de hele familie elkaar in de armen sluiten. En wat was dat gelijk al leuk! De kinderen konden het al gelijk heel goed met elkaar vinden. En wat is er veel gespeeld! Tante Marieke heeft een enorme speeltuin in de achtertuin, dus daar werd gelijk gebruik van gemaakt. Lucas was gelijk gek op “Kwistin” die hij de rest van de week overal gevolgd heeft. Gelukkig zat het weer mee en zoals dat in Amerika hoort, werd gelijk de barbecue aangezet! Het eerste weekend stond nog een beetje in het teken van acclimatiseren, maar daarna hebben we iedere dag tripjes gemaakt. We zijn naar de Mall (het overdekte winkelcentrum) geweest, waar een draaimolen was en kleine autootjes om in te zitten, en naar het Historical Museum, waar je veel opgezette dieren kon zien, naar speeltuintjes in de buurt, naar de Wall-mart (de supermarkt) wat ook al een belevenis op zich is, en naar het natuurpark Nuccalula falls, waar je een kinderboerderijtje had en in een treintje door het park kon rijden. Ook zijn we naar Chattanooga geweest, de stad waar de familie Lowery in april naar toe gaat verhuizen. We hebben hun nieuwe huis (van de buitenkant) gezien en verder de stad verkend. Wat is daar veel te doen! Het aquarium museum, het child museum (een soort binnenspeeltuin met verschillende hoeken in verschillende thema’s) en ook een enorme Mall met een kinderspeeltuin. We hebben ons dan ook geen dag verveeld!

En niet alleen werd er veel meer gespeeld dan thuis, we hebben ook heerlijk gegeten in Amerika. De Burger King had een grote indoor speeltuin in het restaurant, maar ook bij Chick-fill-a, Jack’s, Subway, de Chinees en de Mexicaan kon je lekker eten. Alhoewel, Lucas heeft liever gekookte aardappelen met spinazie dan een goeie burger met friet!! Roan vond alles lekker, van Chinees tot Mexicaans en alle fastfood dat we konden krijgen.

Het weer heeft heel erg mee gezeten! Toen we aankwamen, was het nog een beetje fris, een graad of 15, maar in de loop van de week liep de temperatuur op tot een graad of 27. Helaas hebben we dat moeten bekopen met noodweer. Vrijdag heeft in het teken gestaan van tornado’s. De kinderen moesten eerder van school gehaald worden, tante Marieke ging naar de winkel voor brood en batterijen, voor als de stroom zou uitvallen en papa en mama hadden voor de zekerheid een koffer ingepakt om mee te kunnen nemen naar tante Marieke’s huis. Tante Marieke en papa hebben de hele middag de televisie en de radio in de gaten gehouden. Rond een uur of 6 werd het een beetje spannend. Enorme onweers- en hagelbuien en een tornado warning. Dat betekent dat er een grote kans is op de vorming van tornado’s. Mama ging met de kinderen de kelder in (waar het trouwens beregezellig was!) en tante Marieke hield met papa boven de wacht. Gelukkig trok de storm iets ten zuiden van het huis over, zodat we al na 15 minuten gewoon weer door het huis konden lopen. En de kinderen? Die hebben de tijd van hun leven gehad in Kristin’s kamer. Lucas dansend op het podium (zoals we hem kennen :-)) en Roan spelend op de grond.

Maar aan alle leuke dingen komt een eind. Op dinsdag 6 maart werd begonnen aan te terugtocht. Dat werd een pittig nachtvluchtje. Lucas had al snel een lekker slaapplekje gevonden, maar Roan kon de slaap niet vatten. Hij heeft toch wel wat mensen wakker gehouden… Maar ach, ook dat hebben we weer overleefd.

Al met al een FANTASTISCHE vakantie met dank aan de hele familie Lowery!

Vakantie voorpret: Kinderstoel vervoeren

Mama ligt al 2 nachten wakker over hoe we de reis gaan maken naar Amerika met alle koffers, tassen, kinderen en kinderstoelen. Papa is vanavond aan het knutselen gegaan… en Lucas helpt testen! Zie hieronder het resultaat!



Ziek, beter, best.

Roan is regelmatig ziek. Zijn kleine lijfje is bezig afweerstoffen op te bouwen tegen alle virussen die voorbij komen, ALLE virussen. Maar zoals ze zeggen, alles wat hij nu krijgt, zal hij later nooit meer krijgen. Dus hij slaat zich er kranig doorheen.

Roan kan echt heel erg ziek zijn, flink afvallen, maar daarna alles als een kleine bouwvakker er ook weer aan eten. Hier een kleine fotoreportage van de afgelopen 3 weken. (Klik op de foto voor een vergroting.) Het verschil is bijna 1 kilo.

Foto 1: Roan ziek (30 jan 2012). Foto 2: GEK op yoghurt! (5 febr 2012) Foto 3: En er weer helemaal bovenop! (17 febr 2012)

Carnaval in Muuzegat

En ja hoor, het is weer carnaval in Brabant! Lucas lijkt, wat dat betreft, wat meer op papa. Doe maar normaal, dan doe je al gek genoeg. Vooral niet verkleden en schminken. Hooguit even bij de optocht kijken. Maar als het dan eenmaal zover is, gaat Lucas helemaal los! Roan vindt alles erg leuk. Berenpakje aan naar Kiekeboe en mooie wagens kijken bij de optocht. En volgend jaar met mama naar de after-party in de Smeltkroes! Als we het nou heel lief vragen, gaan papa en Lucas misschien ook wel mee.

Vanwege alle slaapjes en voedertijden kwam het deze keer zo uit, dat Lucas met opa en mama naar de optocht ging kijken en Roan lekker thuis bleef bij papa. Die hebben alleen de laatste 5 wagens gekeken. Oma viert carnaval dit jaar in Amerika. Zoals we Lucas kennen, moest hij eerst even de kat uit de boom kijken. Hij verborg zijn gezichtje helemaal in mama’s hals. Maar toen hij eenmaal door had dat het echt niet eng was en toch wel heel erg mooi en leuk, kwam ons party-animal weer helemaal los! Deze keer geen filmpje, jullie kennen hem inmiddels al goed. Wel een foto van Roan als knuffelbeer en Lucas bij de optocht.

Appeltaart a la slimmerik!

Vanmorgen hebben we een appeltaart gebakken, want Sander en Chantal komen vanmiddag op visite. Lucas helpt mee natuurlijk met alles klaarzetten. Mama schilt de appels, papa noemt op wat we moeten hebben en Lucas zegt waar het ligt. Eenmaal bij de boter (in de koelkast) zegt Lucas: “Da’s voor op mijn bult” … Waarop papa zegt: “Volgende keer appeltaart op je bult” … Lucas: “Neeee toch”. Vervolgens zegt Lucas: “Mama, appeltaart maken is toch ook koken? Mag ik dan op de iPad?” (Lucas mag ’s avonds altijd even op de iPad spelen als mama of papa kookt!). Wat een slimmerik!