Het moest er toch van komen… Gisteren heb je je eerste prikjes gehad. Mama was een beetje zenuwachtig, maar de verpleegster was heel kordaat en gaf je snel de twee prikjes, in ieder bovenbeen een. Je moest er flink van huilen, maar dat duurde niet lang. Na een dikke knuffel van mama viel je prompt in de wandelwagen in slaap, om vervolgens de eerste uren niet meer wakker te worden. Je hebt er daarna niet veel last van gehad. Het enige lastige was, dat je niet ingebakerd mocht worden en dat je daardoor vanochtend al om half 4 wakker was. En papa en mama dus ook! Gaaaaaap…
:sleeping:

Volgende maand moet je op herhaling. We hopen dat je er dan net zo weinig last van hebt als deze keer!