We merken dat Lucas zo langzamerhand zijn handjes aan het ontdekken is. Nog niet heel overtuigend, maar het begin is er!
We merken dat Lucas zo langzamerhand zijn handjes aan het ontdekken is. Nog niet heel overtuigend, maar het begin is er!
Papa is sinds gisteren weer terug uit Taiwan. Mama stond mij samen met Lucas op te wachten op het station in Weert. De jetlag viel reuze mee gelukkig. Gelukkig herkenden we elkaar nog!
🙂
Vandaag heeft papa Lucas voor het eerst een flesje gegeven. Voorheen was dat alleen voor mama weggelegd, door (2) natuurlijke redenen. In mum van tijd had Lucas zijn flesje leeg! Ook heeft Lucas aan papa laten horen dat hij al kan “praten”. Babytaal welliswaar. Het had het meeste weg van “hi” en “ai”. Zijn eerste eigen bewust geproduceerde woordjes, inclusief lipbewegingen. Heel grappig en lief om te zien en horen.
Vanmiddag zijn we nog even naar Weert geweest, de winkels waren open. Lucas was ook mee, en heeft zich voorbeeldig gedragen (lees: slapen!). Aan het einde van de middag wel een regenbui op ons hoofd. Ook dat vond Lucas geen probleem, ondanks dat hij wel wat druppels op zijn hoofd gekregen had. Al met al een druk maar leuk dagje!
Vandaag zou mama voor het eerst alleen gaan winkelen zonder Lucas. Oma zou oppassen. Mama had melk gekolfd, zodat ze iets langer weg kon blijven. Maar ’s ochtends belde oma dat ze een koortslip had en daarom niet op kon passen… Dat was nou wel jammer. Maar gelukkig kwam al heel snel plan B naar voren; oma en Lucas gingen gewoon mee winkelen! En het gekolfde flesje ook. Mama had al een hele route uitgestippeld in de stad, dus waren we zo klaar. En dus was het hele flesje niet nodig! Maar met borstvoeding moet je nou eenmaal zuinig omgaan. Invriezen kon niet meer, dus eenmaal thuis aangekomen heeft mama zelf het flesje aan Lucas gegeven. En het ging zonder enig protest in een keer, hup, naar binnen! Lucas blij, oma blij en mama blij! Voor mama een hele zorg minder en een enorm goed toekomstbeeld. Dit betekent namelijk dat dit zeker niet de eerste en laatste keer zal zijn… Papa, geef jij voortaan Lucas z’n eerste ochtendfles? 🙂
Papa is weg. Hij is voor 1 week naar Taiwan. Dit weekend mag papa nog lekker sight-seeing Taipei doen, maar maandag begint het echte werk. Papa moet dan vergaderen met de baas en de rest van de week werken op een beurs. Gisteravond belde papa dat alles goed gaat en dat je een dikke knuffel van hem krijgt! Zaterdag komt papa weer terug en gaan we hem samen ophalen van het station in Weert.
Mama en Lucas zijn gisteravond naar opa en oma geweest. Daar waren mama’s oom Jan en tante Leni ook. Tante Leni heeft liedjes voor je gezongen, wat je heerlijk vond en oom Jan heeft je verteld over de Mumsels in het Mumselbos. Je hebt wel een half uur naar zijn prachtige verhalen geluisterd. Je vond het geweldig! Oom Jan heeft beloofd dat als je wat ouder bent, dat je met hem mee mocht naar het Mumselbos. Eddie, je achterneefje van mama’s neef Marc, gaat dan ook mee. En verder mag er niemand mee! Volgens mij kun je nu al niet wachten om mee te mogen!
Het moest er toch van komen… Gisteren heb je je eerste prikjes gehad. Mama was een beetje zenuwachtig, maar de verpleegster was heel kordaat en gaf je snel de twee prikjes, in ieder bovenbeen een. Je moest er flink van huilen, maar dat duurde niet lang. Na een dikke knuffel van mama viel je prompt in de wandelwagen in slaap, om vervolgens de eerste uren niet meer wakker te worden. Je hebt er daarna niet veel last van gehad. Het enige lastige was, dat je niet ingebakerd mocht worden en dat je daardoor vanochtend al om half 4 wakker was. En papa en mama dus ook! Gaaaaaap…
:sleeping:
Volgende maand moet je op herhaling. We hopen dat je er dan net zo weinig last van hebt als deze keer!