Roan is regelmatig ziek. Zijn kleine lijfje is bezig afweerstoffen op te bouwen tegen alle virussen die voorbij komen, ALLE virussen. Maar zoals ze zeggen, alles wat hij nu krijgt, zal hij later nooit meer krijgen. Dus hij slaat zich er kranig doorheen.
Roan kan echt heel erg ziek zijn, flink afvallen, maar daarna alles als een kleine bouwvakker er ook weer aan eten. Hier een kleine fotoreportage van de afgelopen 3 weken. (Klik op de foto voor een vergroting.) Het verschil is bijna 1 kilo.
Foto 1: Roan ziek (30 jan 2012). Foto 2: GEK op yoghurt! (5 febr 2012) Foto 3: En er weer helemaal bovenop! (17 febr 2012)
Vrijdag had papa voor het eerst sinds lange tijd Roan helemaal alleen op de papadag. Leuk om de vooruitgang te zien in het praten van Roan. De dag begon met “Pamp”, al wijzend naar de lamp toen het licht aan ging ’s morgens. Daarna een paar keer “papa”. Na twee halen tanden poetsen “aaaaaaa” met de armen wijd (als in “klaaaar”). En als laatste was het “aaaaaai, aaaaaaai” terwijl hij over zijn hoofdje aaide! Wat goed van onze jongen! ’s Ochtends Roan in bad gedaan, maar daarna helemaal onder de diarree… dus nog maar eens in bad. Na zijn middagslaapje bleek Roan echt ziek. Hij had ’s morgens al wat koorts, maar na de lunch kwam zijn hele middag fles er in etappes weer uit. Alles en indereen zat onder. Aan het einde van middag was er nog maar een klein hoopje ellende over. Nog tot laat in de avond overgegeven en de hele nacht gejammerd om wat drinken. Onder de morgen bleef het drinken er eindelijk inzitten. Inmiddels is het zondag en is Lucas weer thuis van een week logeren. Met Roan gaat het gelukkig weer iets beter, maar hij is er nog niet boven op. Nog maar even een dagje rustig aan.
Roan is woensdag met mama naar het consultatiebureau geweest voor de zoveelste check. Resultaat: 14 maanden, 80 cm, 9,660 kg en 2 prikjes verder: goedgekeurd! Roan is bovengemiddeld lang en ondergemiddeld zwaar, maar dat was geen probleem. Hij eet prima en ontwikkeld zich ook volgens verwachting. Na 2 prikjes mocht Roan z’n kleertjes weer aan en lekker naar huis. Hij heeft niet eens gehuild! Wat een bink…
Dat het nu zo goed gaat, is zeker niet altijd zo geweest. De hele zomer heeft Roan gekwakkeld met zijn gezondheid. Veel ziek, spugen, diarree, flink verkouden en koorts. Pas in oktober kreeg onze lange, slanke kerel goed door hoe het moest. Nauwelijks nog ziek geweest en eten als een vent! Hij eet zelfs al bijna alles met de pot mee.
Helaas was Roan vandaag wel weer eens ziek geworden. Spugen, diarree en slapjes. Een klein hoopje ellende. Het heerst. Gelukkig heeft papa hem vandaag heerlijk vertroeteld en verzorgd. Alle aandacht was voor Roan, want Lucas komt morgen pas weer terug uit Zeeland. We gaan er vol goede moed vanuit dat hij snel weer opknapt. Hier nog een fotootje in betere tijden, met zijn grote vriend Simba (op de stoel).
De afgelopen weken zijn we erg druk geweest. Zo druk dat er ook weinig tijd was om nieuwe berichtjes te schrijven. Natuurlijk is er in de tussentijd wel het een en ander gebeurd. Zo zijn we boven de kinderkamers aan het opknappen met een nieuwe vloer en een likje verf en ook de schutting was er helemaal uitgewaaid met de storm begin januari. Papa kon dus weer aan de klus (samen met ome René)! Roan kruipt ondertussen op handen en knietjes, en loopt al een stuk stabieler aan mama’s en papa’s handen. Ook kan Roan mama en soms ook papa zeggen! Het gaat dus hartstikke goed met Roan.
Lucas is momenteel uit logeren bij oma Maria en opa François in Zeeland. Gisteren hebben we hem weg gebracht met z´n allen. Na het eten gingen papa en mama met Roan naar huis, en Lucas vond het prima! Papa en mama hadden verwacht dat Lucas in tranen zou uitbarsten, aangezien hij de laatste tijd weer veel om papa en vooral mama vraagt. Hopen dus dat hij het volhoudt bij opa en oma deze week. Papa en mama dus alleen thuis met Roan deze week. Wel raar zo zonder Lucas. Des te meer tijd en aandacht voor onze jongste telg. Hieronder nog een filmpje van Roan achter zijn loopwagentje.
Vandaag zijn we samen met opa Ries en oma Carla naar de kerstmarkt in Leende geweest. Daar gingen opa en oma heen, en wij hadden geen plannen, dus gingen we lekker mee. Leende ligt op steenworp afstand van Maarheeze, dus lekker dicht bij huis. Het was dan ook een heel kleinschalige kerstmarkt, met een grote boom, kraampjes met snert, muziek en een knutselhoek voor de kinderen. Meer heb je niet nodig eigenlijk!
Roan heeft zijn ogen uitgekeken, en Lucas lekker gedanst, geknutseld en rondgelopen. Ook Annabel was er, Lucas’ vriendinnetje van Kiekeboe. Papa en opa aan de snert (erwtensoep voor iedereen die al te lang niet meer in Nederland is geweest) en oma aan de Glühwein. Het was gezellig en de kerststemming zat er goed in!
PS Op de achtergrond van de eerste foto staat opa Ries stiekum zijn 2de kopje snert naar binnen te slobberen! Betrapt!
