Oma, mama en Lucas zijn vandaag naar Budel geweest om Lucas z’n eerste echte schoenen te kopen. Lucas kan al aan één hand lopen, dus het zal niet lang meer duren voor hij het echt helemaal zelf kan. Bovendien wordt het heerlijk weer en kan Lucas natuurlijk niet op zijn sloffen naar buiten.

In Budel zit een speciaalzaak voor kinderschoenen. Eerst werden Lucas z’n voetjes opgemeten: maat 20, gemiddelde breedte. Daarna kon mama kiezen uit een heleboel verschillende schoentjes. Omdat het zomer wordt, heeft mama gekozen voor half open schoentjes. Lucas mocht ze gelijk uitproberen. En hij liep er direct op weg! We zijn benieuwd of je met deze schoentjes nog sneller los leert lopen. Succes Lucas!

Afgelopen zaterdag was het groot feest! Oma Carla werd 65 jaar!

De dag begon rustig. Papa heeft ’s ochtends lekker met Lucas gespeeld en mama ging oma helpen met koffie zetten en vlaai snijden. Om half 1 begon het feest. Familie en vrienden van opa en oma kwamen helemaal van ‘boven de rivieren’ om oma te feliciteren. In de loop van de middag kwam ook papa met Lucas oma feliciteren. Oma dacht dat het een rustig feestje zou worden, met alleen naaste familie en goede vrienden…

Toen iedereen goed en wel aan de vlaai en de koffie was, hoorden we allemaal ineens een dweilorkest buiten spelen! “Het is toch niet waar, he?” zei oma. Maar jawel, het was echt waar! Opa had een carnavalsbandje gevraagd om buiten op straat voor oma te spelen!  Wat was dat leuk!

Opa had extra drank en vlees voor op de barbecue geregeld, zodat alle bandleden (die ‘toevallig’ ook bij opa en oma in de straat wonen) lekker konden blijven eten. Het was één groot feest geworden!

En oma, die heeft enorm genoten van alle festiviteiten!

Papa en mama gaan in oktober naar Sting… maar Lucas vindt het ook wel wat!

Vanmorgen mochten we naar huis van de dokter. De koorts is weg, nog een klein beetje verhoging. Ook de stippels in Lucas’ keeltje zijn weg, nog wel een beetje rood. Thuis maar verder uitzieken. Gelukkig had hij vannacht heel goed geslapen met mama in het ziekenhuis. Vanmorgen ook lekker gespeeld daar. Conclusie van de dokter was dat het een virus is geweest en spiertrekkingen van de koorts. Toch is het wel schrikken geweest voor iedereen. Maar eind goed, al goed zullen we maar zeggen. Dit weekend allemaal even lekker uitrusten. Over 4 weken moeten we nog eens terug komen naar de kinderarts. Iedereen bedankt voor de berichtjes en het meeleven!

 Afgelopen dinsdagavond had Lucas al wat koorts en woensdag werd dat alleen maar heftiger. Woensdagmiddag kreeg hij daar een soort van koortsstuip bij. Toen vond mama het tijd om gelijk met de huisarts te bellen. Die verhoogde gelijk de paracetamoldosis om de koorts tegen te gaan. We moesten verder maar even afwachten hoe het zich ontwikkelde. De nacht die volgende begon goed, maar rond half 1 werd Lucas weer hard huilend wakker. De koorts was weer opgelopen tot 40 graden, terwijl hij om 7 uur nog een paracetamol gehad had. Toch maar weer even bellen met de huisarts. In de tijd die volgde voordat we de huisarts te spreken kregen weer 2 koortsstuipjes. Niet goed dus, zo vond ook de huisarts. Dus in de auto naar Weert, want hij wilde Lucas even onderzoeken. Na nog wat schokken in de wachtkamer ging de huisarts overleggen met de kinderarts van het ziekenhuis en die vond het toch verstandiger om Lucas op te laten nemen in het ziekenhuis. Dus wij om 2 uur ’s nachts daar heen. Daar werd Lucas aan een monitor gekoppeld en kreeg nog een half uur lang kleine stuipjes achter elkaar. Net toen de kinderarts gearriveerd was, was het klaar met de stuipjes. In het ziekenhuis gelijk weer een zetpilletje tegen de koorts en uiteindelijk bij mama in bed in slaap gevallen voor een paar uurtjes. Papa was naar huis gegaan, want er kon maar één ouder blijven slapen.

Gisteren wilde de kinderarts een bloedondezoek en EEG-scan doen om een aantal zaken uit te sluiten, omdat de stuipjes zoals we ze omschreven te kort duurden voor koortsstuipen. Het zekere voor het onzekere nemen dus maar. Bloedprikken was al een drama met Lucas en de EEG-scan was helemaal verschikkelijk voor hem. Er moesten allemaal draadjes vastgemaakt worden op zijn hoofdje met een soort van plakmiddel en perslucht. Stinken en lawaai dus. Vervolgens nog krasjes maken in de huid met een botte naald voor beter contact… Geen pretje voor papa en mama om mee te helpen aan deze marteling. Maar goed, wat moet dat moet. Toen alles vast zat op zijn bolletje viel hij in slaap van vermoeidheid. Zo kon de mevrouw goed de testen doen. Uiteindelijk kwam er niets zorgwekkends uit de testen, maar toch blijft de koorts aanhouden.

Afgelopen nacht was papa gebleven in het ziekenhuis. Eerste deel van de nacht goed geslapen en rond 3 uur weer hele hoge koorts: 41 graden! Dan weet Lucas gewoon niet waar hij het zoeken moet. Na anderhalf uur draaien en keren bij papa op de borst in slaap gevallen en onrustig doorgeslapen tot 8 uur vanmorgen. Toen was mama er ook weer, want die had thuis geslapen. Om 10 uur stond (inmiddels de 3de kinderarts) aan het bed voor het zoveelste onderzoek. Nu had Lucas gele stippen in zijn keel en zijn klieren waren opgezet. Kortom; keelonsteking. De arts denkt nu aan een virus of bacterie. Zowiezo nog een nachtje blijven omdat de koorts nog te hoog is. Hopelijk knap je snel weer op Lucas!