Op zondag gaan papa en Lucas vaak ’s morgens een wandelingetje maken. Vandaag dus ook even er uit geweest. We gaan dan altijd even naar het bos in de buurt, de geitjes en paardjes richting Sterksel en soms komen we ook nog schaapjes tegen. Schaapjes vindt Lucas heel erg leuk, leuker dan de geitjes lijkt het wel. Toen we terug kwamen hebben we samen met Ardy een boterhammetje gegeten. Gisteren kwam Sjors ook nog even langs en de dag daarvoor ook Lydia. Dat vond Lucas heel leuk! Vanmiddag gaan we er weer op uit, naar Chantal en Sander in Best. Het blijft mooi weer vandaag dus we gaan waarschijnlijk ook nog even naar het bos!

Om vrolijk van te worden!

Sinds we Lucas insmeren met alle middeltjes gaat het de goede kant op met Lucas zijn huidje! Het eczeem is voor het grootste gedeelte niet meer zichtbaar en zijn huidje wordt steeds soepeler. Het slapen gaat ook al wat beter gelukkig. Lucas zit graag in zijn stoel aan tafel om te spelen en te eten. Gisteren zagen we dat zijn tweedje tandje aan het doorkomen is. Binnenkort beginnen met tandenpoetsen!

Nadat Lucas koorts gehad heeft en net voordat Lucas en mama naar Amerika gingen, viel ons al op dat Lucas zijn huid ontzettend droog werd. Rode plekken en velletjes. Toch maar even naar de huisarts voor de zekerheid. Die gaf ons een zalfje mee tegen eczeem dat mama in Amerika gesmeerd heeft. Terug uit Amerika zag Lucas er uit als een bitterkoekje. Huidje droog, wit en gebarsten. Korsten, vellen en jeuk. Heel veel jeuk. Heel zielig allemaal. Waarschijnlijk had de airco in het vliegtuig zijn huidje geen goed gedaan. Na nog een paar bezoeken aan de huisarts toch maar aangedrongen om naar een specialist in het ziekenhuis te gaan. Uiteindelijk werden we doorverwezen naar de dermatoloog in het ziekenhuis van Geldrop. Daar konden we deze week terecht. De arts had het al snel gezien: Consitutioneel eczeem in mooie dokterstermen. Dit betekent dat Lucas een aangeboren vorm van eczeem heeft, waarbij zijn huidje erg gevoelig is voor prikkels van buitenaf: tempertuur, droge lucht, zeep, stress enzo. Klinkt niet heel ernstig, maar bij Lucas is het in een wat extremere vorm. Gelukkig is Lucas er overdag gewoon vrolijk onder en merk je verder weinig aan hem, behalve dan dat hij jeuk heeft. De dag na het ziekenhuisbezoek moesten we terug komen bij de eczeemverpleegkundige. Die heeft ons alle toepassingen en werkingen van alle cremes en zalven uitgelegd en gedemonstreerd. We zijn nu op zoek naar de juiste middellen om Lucas zijn huidje rustig te krijgen zodat het eczeem onder controle komt, waardoor de jeuk weer verdwijnt en Lucas en wij eindelijk na weken weer eens kunnen slapen ’s nachts. Opa en oma Geernaert nemen vannacht voor de 2de nacht op rij weer een nachtje van ons over zodat we even kunnen bijslapen. Heel fijn! Hopelijk wordt alles snel beter nu.

Mama en Lucas zijn voor een weekje naar Tante Marieke en de hele familie. Dus Lucas mocht voor het eerst met het vliegtuig mee om de hele reis te maken. En dat ging goed! In Dusseldorf en Atlanta was iedereen erg vriendelijk en mocht Lucuas samen met mama, opa en oma overal vooraan in de rij aansluiten.

Inmiddels zijn we alweer bijna toe aan de terugreis. Lucas heeft ondertussen heel veel meegemaakt! Hij vindt zijn neefjes en nichtje erg interessant, vindt het heerlijk om met ome Johnny en tante Marieke te knuffelen en krijgt alle aandacht van opa en oma. Dat wordt thuis afkicken…

Verder hebben we de primeur: Lucas heeft zijn eerste tandje in Ohatchee gekregen! Oma voelde ineens iets scherps in zijn mondje! Lucas blijft er vrij rustig onder, gelukkig. Hij slaapt hier erg goed en is dol op het Amerikaanse eten (peas, pears and garden vegetable ;-)).

Morgen nog een laatste dag.  We gaan nog even lekker shoppen, er past nog 4 kilo extra (aan baby-kleding) in de koffer. 😉 En dan vliegen we zondag weer terug naar papa. Want die hebben we wel vreselijk gemist… Tot heel gauw papa!