Nog maar 2 dagen werken en dan begint het verlof. Mama heeft dan 5 maanden vrij om jou te kunnen verzorgen en vertroetelen. Aan de ene kant is het heel snel gegaan, maar aan de andere kant lijkt onze bruiloft al zo lang geleden! Ja, stiekem heb jij die ook meegemaakt…
Vandaag zijn we samen naar de verloskundige geweest. Zwangerschapsdementie gaat nu ook voor mama gelden. Ik dacht dat ik bij de praktijk in Maarheeze een afspraak had, maar moest toch in Budel zijn. Gelukkig kwam ik er net op tijd achter en waren we op tijd in Budel. En daar kregen we te horen dat alles erg goed gaat! Je doet het volgens het boekje, zoals ze zeggen. Je bent al mooi ingedaald en je hartslag is prima! En ook met mama gaat alles goed. Het voelt wat ongemakkelijk nu je bent ingedaald, maar dat zal niet lang meer duren. Je was nogal brutaal naar de verloskundige, want je begon haar direct te schoppen toen ze aan je voelde!
Afgelopen weekend hebben we nog een foto van de buik gemaakt, zoals je ziet. Dit is een 35-weken buik. Iedere keer verras je me weer hoe groot je kunt worden. Papa en ik zijn al heel benieuwd naar je. Blijf nog maar even zitten, maar wel tot gauw!
Jawel, we hebben de box in de woonkamer staan! Kunnen we er vast aan wennen. We hebben hem gister in Eindhoven opgehaald en er gelijk een mooi boxkleed bij gekocht. Het is een heerlijk zacht kleed. Mama staat hier vol trots de box te showen!
Gisteravond hebben papa en mama de “pret” echo laten maken. In heb begin was onze kleine pruts wakker, maar daarna ging pruts slapen onderin Eline’s buik en was moeilijk te fotograferen. Volgens de mevrouw van de echo zag onze pruts er goed en gezond uit. Een hele geruststelling toch weer.